X
تبلیغات
درختان ایستاده می میرند

درختان ایستاده می میرند

 

حالا دیگر
نه از حادثه خبری هست
و نه از اعجاز آن چشم های آشنا

از دلتنگی ها هم که بگذریم
تنهایی
تنها اتفاق این روزهای من است...

 

سال نو را به تک تک شما تبریک میگم

برای همتون آرزوی سعادت .. سربلندی .. سلامتی

و لحظاتی سرشار از آرامش را از درگاه خداوند خواستارم

+ نوشته شده در  یکشنبه یکم فروردین 1389ساعت 22:24  توسط نیما(على رضا ) 

تاابددردل من می مانی

+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم اسفند 1388ساعت 21:13  توسط نیما(على رضا )  | 

زندگی یه بازی .......................

 

زندگی یک بازی درد آور است

زندگی یک اول بی آخر است

زندگی کردیم اما باختیم

کاخ خود را روی دریا ساختیم

لمس باید کرداین اندوه را

برکمر باید کشید این کوه را

زندگی با همین غمها خوش است

با همین بیش و همین کم ها خوش است

زندگی کردیم و شاکی نیستیم

بر زمین خوردیم و خاکی نیستیم

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم بهمن 1388ساعت 19:51  توسط نیما(على رضا )  | 

نیاز

 

 نیاز


وقتی که دیگر نبود ،

من به بودنش نیازمند شدم.

وقتی که دیگر رفت ،

من در انتظار آمدنش نشستم.

وقتی که دیگر نمی توانست مرا دوست بدارد ،

من او را دوست داشتم.

وقتی که او تمام کرد ،

من شروع کردم .

وقتی او تمام شد ،

من آغاز شدم .

و چه سخت است تنها متولد شدن ،

مثل تنها زندگی کردن

مثل تنها مردن ...

+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم دی 1388ساعت 0:3  توسط نیما(على رضا )  | 

به یادعزیزترین کسم برادر جوان وناکامم

 

این پست را اکثرا درآلبومهای  قمیشی

گوش کردین فقط بخاطر برادرم که علاقه به این آهنگ داشت من این شعررا

بعنوان پست انتخاب کردم .........

 

                                                 

خوابیدی بدون لالایی و قصه

                            بگیر آسوده بخواب بی درد وغصه                         

                           دیگه کابوس زمستون نمی بینی                        

                          توی خواب گلهای حسرت نمی چینی                         

دیگه خورشید چهرتو نمی سوزونه

جای سیلیهای باد روش نمی مونه

دیگه بیدار نمی شی با نگرونی

یا  با تردید که بری یا که بمونی

                               رفتیو آدمکهارو جا گذاشتی                                

                               قانون جنگل و زیر پا گذاشتی                               

                             اینجا قهرن سینه ها با مهربونی                              

                            تو . تو جنگل نمی تونستی بمونی                            

دلتو بردی با خود یه جای دیگه 

اونجا که خدا برات لالایی می گه 

                               میدونم می بینمت یکروز دوباره                                 

                              توی دنیای که آدمک نداره                                 

                                                                 

+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم مرداد 1388ساعت 2:25  توسط نیما(على رضا )  | 

کسی حال من غمگین نمی پرسد

 

 

کسی دیگر نمی کوبددر این خانه ی متروک ویران را

کسی دیگر نمی پرسد چرا تنهای تنهایم

ومن چون شمع میسوزم و دیگر هیچ چیزاز من نمی ماند

ومن گریان ونالانم ومن تنهای تنهایم

درون کلبه خاموش خویش اما

کسی حال من غمگین نمی پرسد

ومن دریای پر اشکم که طوفانی به دل دارم

درون سینه پر جوش خویش اما

کسی حال منه تنها نمی پرسد

و من چون تک درخت زرد پاییزم

که هردم با نسیمی میشودبرگی جدا از او

ودیگر هیچ چیز از من نمی ماند

+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم مرداد 1388ساعت 2:37  توسط نیما(على رضا )  |